Katleen Evi Tom

Jachthonden vzw

Katleen

In 2001 kwam mijn eerste weimaraner Arco bij ons wonen.  Een fantastische korthaar reu, temperamentvol, zoals zo velen.  Maar dat maakt ook dat hij een immense passie bezat om te werken. 

Jammer genoeg had hij niet erg veel geluk.  Een auto-ongeval beperkte hem in zijn jachtcapaciteiten.  Ik schrijf ’beperkte hem’, want ondanks zijn handicap, deed hij alles vrolijk mee: rennen, zwemmen, jagen, spelen, … zelfs africhtingswedstrijden meedoen, heel vaak zelfs eindigend in de

top-5.  Hij bleef een vrolijke hond.


Omdat hij zo’n fijne hond was, kwam na 2,5 jaar er een tweede weimaraner bij, een langhaar deze keer, Casper.  Hij had een ander karakter, maar de passie en will to please was zeker en vast ook bij hem terug te vinden.   Hij wist prima de balans tussen jacht en schoonheid te vinden, en werd dan ook meermaals bekroond met diverse kampioenschapstitels, zowel op gebied van africhting, veldwerk, FüW, MAP en show.  Als kers op de taart mocht hij in Denemarken de titel ‘wereldkampioen 2010’ in ontvangst nemen. 


In datzelfde jaar kwam Ilya bij ons wonen.  Een veelbelovend teefje, geboren in Duitsland en met veel kwaliteiten voor het veldwerk. Helaas is zij slechts 2 jaar oud mogen worden.  Een auto-ongeval werd haar fataal.

Niet lang daarna hebben we helaas ook Arco op 11,5 jarige leeftijd moeten afgeven.  Hij kon al een tijdje niet meer stappen.  Hij was op, oud, moe, het hoefde voor hem allemaal niet meer, hij had genoeg gegeven.  Hij zit voor altijd in ons hart en is nog steeds een voorbeeld voor velen.


Tenslotte is er in 2013 opnieuw een langhaartje bijgekomen. Mariù is een dochter van Casper. Zij is van een gekke, jonge pup, die vooral bezig was met het plagen van haar vader, spelen en rennen, uitgegroeid tot een enorm stabiel, leuk hondje met een fantastisch karakter. 


We beleven met haar opnieuw een fantastische tijd, net als we dat deden met onze andere viervoeters..... en toch ook weer net ietsje ànders.

Evi

Ik moet ongeveer een jaar of 12 geweest zijn toen ik mijn eerste Weimaraner langhaar zag, onmiddellijk was ik verliefd, toen natuurlijk nog enkel op het  uiterlijk.  Daar we thuis  al een Labrador en een Jack Russel hadden, was een derde hond uitgesloten. 

Achteraf bekeken al goed!


Toen ik 27 was en een eigen gezin had gesticht vond ik het toch wel tijd om mijn eigen ‘grote hond’ aan te schaffen, ik had nog steeds een Jack Russel maar er kon dus best eentje bij komen. 

Die langharige weimaraner is me steeds bij gebleven dus ik op zoek.  Er bleek nog een pupje beschikbaar te zijn in Nederland bij de kennel Vom Stapelbroek van Wilbert Enzerink. 

Wilbert verwachtte toch enige jachtgerichte opleiding, de eigenaars van de vader (Casparov van de Putterslamp) van Winter, zo noemde mijn eerste langhaartje, woonden in België en zij hebben me de  basis van de jachtafrichting aangeleerd.  Later heb ik deze cursus verder gezet bij de kleine Munsterlandervereniging en mijn eerste africhtingsbrevet behaald.  Ook werd hij Internationaal showkampioen.  (Helaas is Winter veel te vroeg overleden na een ongeluk.)


Ik was zo gebeten door de passie en het karakter van het ras dat er na 3 jaar een teefje bijkwam: Benthe Off Elquinta’s Forrest, tja wat kan ik zeggen over Benthe….ze is er één uit de duizend!


Ze werd al snel kampioen qua exterieur en ook op diverse jachtproeven werd ze meermaals uitmuntend bevonden! Met haar ben ik ook in de praktische jacht terechtgekomen.